EXPOSEREN IN RUSLAND- Siberië.

 In februari 2008 werd ik gevraagd om te exposeren in een land waar de meeste mensen een
voorstelling van hebben van sneeuw, moerassen, mammoeten en beren.
Dat het er totaal anders toegaat kunt U lezen in het verslag van mijn bezoek en de opening
van onze expositie aldaar.

Ontvangst....	...met brood en zout...
...daar hangen mijn aquarellen...	...werken in de mijn...
...de taiga...	...buiten schilderen met politiebegeleiding...
...het museum...                   ...de affiche....	...het atelierbezoek...

De reis naar SIBERIË.

Uitgenodigd door de STAG ,Stichting Analyse van gebouwen, een stichting van Peter van der Toorn Vrijthoff , een architect, die al vele jaren in Rusland werkt
(en ook daarbuiten) en een voorliefde heeft voor Siberië . Wij vertrokken met twee dames en drie heren richting Rusland, als afgevaardigden van in totaal 14 kunstschilders.

Wij hadden ons al maandenlang via het internet van veel zaken op de hoogte gesteld, maar wij zaten nog vol vraagtekens. Wij gingen in Kemerovo, een stad van ca. 550 000 inwoners in het centrum van Azië, eens opgericht door Nederlanders, gelegen boven Mongolië, onze schilderijen exposeren, onze LANDSCHAPPEN VAN HOLLAND. De schilderijen waren er al, dus daar hadden wij geen problemen mee,  onze organisator wel.  De douane had gedreigd dat alles bij de grens uitgepakt moest worden, En dat er enkele duizenden euro´s betaald moesten worden. Maar door te dreigen met ons ministerie van Cultuur en dat van Rusland, die zouden immers openen, kwamen de schilderijen toch in het museum.

Na een lange reis maakten  wij, na een korte rust, een oriënterende tour door de stad, waar wij de komende dagen van alles zouden beleven.

Wij gaven er lezingen over ons werk, op de Universiteit, workshops  voor het college en  school voor cultuur. De interesse was groot en wij kwamen steeds meer in de belangstelling, wij gingen met bussen begeleid door een politiewagen, die ons over de kruispunten  loodste, buiten schilderen in de taiga. Wij werden overal getrakteerd op een lunch met volle tafels en glazen. Overal moesten wij speechen. Ook s ‘avonds hadden wij geen rust, wij werden onthaald in het theater en zagen daar een ontroerende musical over de gevoelens  van soldaten  in Afghanistan en hun  familie. Na afloop hadden niet alleen wij  , maar ook de generaals die erbij waren een brok in de keel. Die brok verdween snel tijdens de ontvangst na de voorstelling, en  de gesprekken. Wij werden daarbij bijgestaan door studenten van de universiteit, welke talen studeerden en tolk Engels–Russisch wilden worden. Zij hebben ons de gehele week begeleid.

Op zaterdagavond waren wij getuige van een zeer gezellig Siberië. Langs de oevers van de Tom rivier werd er geflaneerd,  waren er attracties, bandjes  en werd er gezongen. Ook woonden wij de feestvoorstelling bij van de Folkloregroep van de Universiteit, welke 30 jaar bestond. Ook hier werden wij voorgesteld. Later werden wij ook nog eens getrakteerd op een folklorefestival, waar een Pope van een Russisch Orthodoxe kerk, die wij ook bezochten de inleiding verzorgde,  er traden groepen op uit verschillende delen van het grote Rusland en van jong tot oud. De TV volgde ons op vele “uitstapjes ” en wij waren te zien op de landelijke zender, zowel als plaatselijk. Ook de kranten lieten zich niet onbetuigd,  Er waren foto’s van ons en ons werk in kleuren te zien. Wij zagen daarbij ook onze namen in Cyrillisch. 's Woensdags bezochten wij de enorme open mijnen, 225 m. diepe putten, waar steenkool aan de oppervlakte werd gedolven. Eerder waren wij al in een van de eerste huizen van Kemerovo geweest. Gebouwd door de Nederlander Van Logchem. Waar in de kelders te zien was hoe in die tijd de mijnwerkers ondergronds de steenkool wonnen.

De opening van onze expositie in het museum, was een enorm succes.
Vele honderden bezoekers kwamen af op de schilderijen van schilders die op een andere manier schilderden als de toch over het algemeen zeer goed opgeleide , maar meestal traditioneel werkende Russische schilders . De opening werd verricht door een lid van de Culturele commissie van Nederland , die uit Moskou was gekomen, een lintje voor iedereen met oorkonde van het Stadsbestuur en vele speeches, en daarna vele handtekeningen in vele mooie catalogi, die door Stag (Peter) beschikbaar werd gesteld. Daarna een etentje tezamen met allerlei autoriteiten die wij de laatste dagen hadden leren kennen.

Een ieder heeft hier zijn woordje gedaan en vele glazen werden er geheven op de verbetering van de betrekkingen op kunstgebied en architectuur.
De volgende dagen brachten wij bezoeken aan de school voor opleiding in handvaardigheid, waar wij leerden, hoe matrousjka’s en dienbladen werden beschilderd, mooie reliëfs in hout  werden uitgestoken en hoe je wilgentenen schalen moest vlechten enz.  In deze school werden wij naar goed Russisch gebruik ontvangen met gezang, brood en zout. Wij brachten bezoeken aan ateliers van bekende schilders, ook de opening van enkele exposities, soms met ladyspeaker, mochten wij bijwonen.

De laatste dag zijn wij na een tocht van 260km door de Taiga naar Novokusnetsk gereden en daar een rondrit door deze oudere industriestad gemaakt, waarna wij de gelegenheid kregen om wat bij te komen in een echt Russische Banja, aan de rand van een meer ,waarvan het water wel fris was na zo’n stoombad met eikenblad massage. Na een afscheidsdiner , laat naar bed en vroeg weer op,  reisden wij weer naar ons Holland om ons weer te wijden aan HET HOLLANDS LANDSCHAP. 

Dit was een week om nooit te vergeten. Ons viel vooral op dat de Russen zeer vriendelijk en openhartig  zijn en ook de gastvrijheid hoog in het vaandel hebben staan. Wij werden overal zeer voorkomend en met open armen ontvangen en er was veel interesse naar Europa en Holland in het bijzonder.